خواستم بنویسم قلمم غایب بود
و خواستم ننویسم که به یادم آمد همه سنگینی قسم خدا با همه جلال و جبروتش به همین قلم است
ن و القلم و مایسترون ن و قلم و هر آنچه می نویسد
شنیده اید که حروف مقطعه از رموز قرآن است. به آیه بالا نگاه کنید ن از حروف مقطعه رمز آلود است و واو حرف ربط هم پایه ساز و قلم این سو. همین قلم هم از رموز است
این قلم فارغ از اینکه در دست کیست وسیله انتقال دانش است.خواه بدعتی بزرگ را پایه ریزی می کند و خواه وسیله انتقال وحی مقدسی می شود و گاه هم به قول مولوی چنان بی تاثیر است که:
آمد مگسی پدید و ناپیدا شد
اما زن به باور من چنان در طول دوران بشریت به این موجود ستم شد، که حالا ارث خواه کل دوران تاریخ شده.
همچون گرسنه ای که یک باره به غذا می رسد چنان بی دقت و بی مهابا می خورد که هدفش از خوردن را فراموش می کند و باعث مرگش می شود.
زن امروز قربانی همین وضعیت است، چنان در گیر فمینیست شد که این بار به باور نگارنده چند قرن زمان نیاز دارد تا سر از این باتلاق بر آورد
زن امروز دیگر تابع الگو ها نیست بلکه بیشتر وابسته و دلبسته ساختار شکنی است
دوران ما دوران قحطی انسانیت است.عصر جاهلیت مدرن، عصر باور های بی بنیاد
ما عصیانگر های همیشه گی تاریخ اگر نفس عصیانمان را ببرند همه هابیل می شویم !
همه با خدایمان یک رو و یک رنگ می شویم که اگر بشویم پایان دنیاست.
ما از نسل قابیلیم
همه مان
دروغ
ریا
عصیان
برادر کشی
حق خوری
جوهرمان است
بیاییم با همین جوهر نیمه تمام که که اجازه تا اوج رفتن یا تا فرش آمدن را می دهد. به تعادل بیندیشیم
این عصر جدید به باور من حالا حالا ها نباید منتظر منجی باشد،پس خودمان منجی خودمان باشیم
بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم
روز زن نه به خاطر تولد فاطمه بلکه به خاطر وجود موجودی به نام زن بر همه ماران سرزمین مادریم ، همان هایی که 8 سال چشم انتظار فرزند بودند و وقتی فرزندشان نیامد خونش را پشتوانه آزادی کشورم کردند مبارک.( بماند که این خون ها را بعدا کسانی صاحب شدند که حقشان نبود)
نظرات ()
