حديث مشوش

توصیه به همه روشنفکران سرزمین مادریم.

چه بخندید و چه بگریید پیشنهاد و توصیه من به تو این ضمیر نیمه بیدار این سرزمین،ای روشنفکر گرامی این است حداقل یک بار، فقط یک بار هم که شده سری به دوران کودکیت بزن و داستان خروس زری، پیرهن پری را بخوان. این داستان شرح اتفاقات آن به قلم زیبای احمد شاملو شرح بلایی است که آسیب شناسی جریان روشنفکری  عصر ماست.

1-      کسانی که اول گول نظام خودکامه( روباه قصه) را می خورند که به آنها می گوید شما زیباییتان( قدرت نفوذتان در توده مردم) کم شده. روشنفکر( خروس زری پیرهن پری قصه) که اندر زمانه رسیده نو است کلک می­خورد. بی موقعه پنجره را می­گشاید که نشان دهد زیبایی اش( قدرت نفوذش) کم نشده است و اسیر زندان روباه قصه می­­شود.

2-      بار دوم روباه قصه بر همین داستان کلک مدرن تری هم می­افزاید. آن این است که چو می­اندازد که مردم بی حضور و مدد او و چون اویان مشغول زندگی خود هستند. علت را هم فقط آقا روباهه می­داند. طفلک برای جویا شدن علت بی توجهی مردم باز بی موقعه پنجره را می­گشایدکه باز همان می­شود که بار اول شده بود.

3-      بار سوم که به باور خودش حالا سرد و گرم چشیده شده، گرگ باران دیده شده.به هیچ کدام از قصه ها فریفته نمی­شود. این بار هم بی موقعه پنجره را می­گشاید. که به روباه حالی کند فریب نمی­خورد. اما . . .

روشنفکر گرامی دوستی که شاید بسیار با تو مخالف باشم.هم کلامی له یا علیه با دشمن و نظام های توتالیتر در همه احوالی غلط است، تو راهت را برو.

به قول دکتر شریعتی در راهی که می­روی هر کسی به روشی تو را باز می­دارد. یکی سنگت می­زند تا بازمانی و دیگری سوال پیچت می­کند تا وامانی و مشغول پاسخ. در هر دو طریق تو باز مانده­ای. حتی اگر قانعش کرده باشی.

اینجا جهان سوم است، اینجا جنگ اول با همه هزینه هایش بهتر از صلح آخر است بی هزینه هایش( اگر بدست بیاید)